Heren Cateraars: Een beetje zout a.u.b.

Verrassen en onderscheiden, daar draait het in de evenementenbranche steeds meer om. Het moet van onze opdrachtgevers allemaal aparter, origineler, onderscheidender, bijzonderder en gekker. Nog wel eens ergens een feestje meegemaakt waar geen ontvangstentertainment als zingende kerstbomen, nekmasseurs of steltlopers de entree vormden? Wie organiseert er tegenwoordig nog een evenement zonder bewust verroeste decors of een verhalende verteller in een tuinpak? Niemand toch.

Vanzelfsprekend kan ons bijzondere Nederlandse cateringgilde daar niet bij achterblijven. De cateraars sluiten naadloos aan bij de trend. De tijd dat we nog een kop soep kregen en een eerlijke biefstuk met kruidenboter ligt al tijden achter ons. Heden ten dage praten we alleen nog maar over komkommer-farce-jes, triangeltjes van vispastrami, jolly fingerfood en knagen we tijdens de borrel bleekselderij op West-Afrikaanse wijze bereid. En we eten al deze belevingen, want zo heet het eetmoment, niet meer vanaf een rond bordje. Alle belevingen zitten verstopt in reageerbuizen, opengesneden pompoenen, uitgeholde boomstammen of weckflessen.

Hartstikke leuk, zeer onderscheidend en helemaal niets mis mee. Stilstand is achteruitgang en ook de cateraars gaan heel goed mee in de evenemententrend: Als het maar onderscheidend is. De weckfles in plaats van het bord is zonder meer origineel. De reageerbuis in plaats van de aloude champagneflute: Verrassend. En soep in een pompoen: Doen!!

Wat me echter steeds meer op gaat vallen bij al deze eetbelevingen: Smaakvervlakking! Onlangs door een hotelschoolrelatie van me geattendeerd op meerdere smaakloze gerechten tijdens een branchefeestje. Hij typeerde het treffend: Bij deze cateraar is de vorm belangrijker dan de inhoud. Alle gerechten leken qua smaak op elkaar en over die smaak waren we het beiden eens: Géén smaak. Grappig daarna was de discussie met de catering-manager toen bleek dat hij niet kon voorzien in peper en zout. Het was domweg niet op de locatie aanwezig.

Immers, dat peper en zout had in de cateringkeukens toegevoegd moeten worden, maar daar ontbreekt het de laatste tijd nogal eens aan. De koks zijn te naargeestig op zoek naar de nieuwste tuinslangen om soep naar binnen te zuigen, struinen het internet af naar Zimbabwaanse komkommerbakjes en zitten iets te lang te figuurzagen op een nieuwe mal voor de eendenlevermousse. Die kostbare tijd wordt niet gebruikt voor een ander belangrijk aspect van de productontwikkeling: De smaakbaarheid!

Heren koks, blijf a.u.b. doorgaan met de creatieve presentaties van de gerechten. Het maakt een evenement nog leuker dan ze al zijn en het komt de show ook ten goede. Maar lieve koks, blijf (of beter: ga weer) heel veel tijd investeren in smaak, kruiden, combinaties en ingrediënten. Immers, als branchetijgers moeten/mogen zowel Bram als ikzelf heel vaak jullie gerechten proeven. En wij willen het niet voor de tweede keer met een catering-manager aan de stok krijgen over een peper en zoutvaatje!

Roger Schreurs

Internet-columnist en fijnproever