Hoog en droog?

Bourgondisch Den Bosch, het zit er weer op. Complimenten aan Pieter Bak en consorten dat zij binnen een aantal jaren dit event hebben omgeturnd van een uitgebluste zooi tot het meest prestigieuze event van het jaar. Sterker, de Bourgondisch aangelegde oud-ondernemers (met heel veel drive en heel veel tijd) hebben de zaak zelfs rendabel weten te krijgen. Chapeau.

Wat je de wijze mannen ook moet nageven: Ze blijven vernieuwen. Elk jaar weer tref je aan de voet van de Sint Jan een andere indeling, een nieuwe tent, andere kleuren of afwijkend entertainment. Wat wel elk jaar hetzelfde blijft is de verzameling van enorme leuke en mooie mensen. Bourgondisch is zien en gezien worden, met als hoogtepunt de bedrijvenavond. Als je daar niet gezien wordt, dan hoor je er in het Bossche niet bij.

En waar werd je nu net NIET gezien; Op de eerste etage. De organisatie koos dit jaar voor een restaurant op de eerste etage. Restaurant Coquille zat hoog verheven boven de rest. Als bedrijf zou ik er echter niet willen zitten op de bedrijvenavond (en de andere dagen ook niet). Juist zien en gezien worden, netwerken tot je erbij neervalt, ….. daar draait het om op de bedrijvenavond. De gasten die deze avond in Coquille zaten konden slechts neerkijken op de 2000 gasten beneden. Kan me niet voorstellen dat ze er blij mee waren. Op de keien, down to earth, daar gebeurde het ook weer deze vier dagen.

Daarnaast lijkt het me ook hartstikke gevaarlijk, zo’n hoge trap. Immers, de hapjes zijn klein en de glazen zijn groot. Als er volgend jaar maar geen gewonden vallen…….

Roger Schreurs

Bleef met beide benen op Bourgondisch staan