Zakendoen is louter gevoel

Haalbaarheidsonderzoek, conceptanalyse, rendementsanalyse per prospect en nog drieduizend andere dure termen vliegen er dagelijks over je beeldscherm via E-mail, interne memos of via dure mailingen. Je zou bijna gaan denken dat je minimaal ingenieur, doctorandus of nog slimmer moet zijn om al hetgeen er zich in ons mooie vak afspeelt te begrijpen. Je zou denken dat je, om in dit vak te slagen, minimaal 9 jaar universitair onderwijs moet volgen. Zoniet, dan kun je je carrière wel vergeten. Welnee!; Mensen met het juiste ‘gevoel’ voor het juiste vak slagen overal. Voor elk vak, welteverstaan, dus ook in ons mooie vak.

Vorige week nog bezocht ik een gewaardeerde collega die vol trots zijn nieuwe uitgebouwde terras showde. Alles erop en eraan, prachtig uitzicht, mooie stoelen, goede faciliteiten, perfect gewoon. De kosten van dit uitbouwtje bleken een beetje gelijk aan een gemiddelde doorzonwoning, niet gering dus. Op de vraag of mijn collega vooraf een gedegen onderzoek had gedaan naar de haalbaarheid van het terras, de bezettingsgraad, de afschrijvingsperiode etc. stak hij zeer veelbetekenend zijn natte vinger in de lucht. ‘Ja hoor, dat heb ik in mijn hoofd allemaal onderzocht’. Een veelbetekenend antwoord, een man naar mijn hart!

Natuurlijk moet elke ondernemer een heel goed inzicht hebben in het reilen en zeilen van zijn eigen zaak. De opbrengsten dienen groter te zijn dan de kosten, efficiency zal te allen tijde moeten worden nagestreefd, de rekeningen dienen op tijd te worden betaald en alle andere (kille) economische beginselen dienen toepasbaar te zijn op zijn zaak. Maar alleen daarmee red je het niet. Louter calculerend bezig zijn stompt af, belemmert creativiteit en demotiveert mensen om je heen.

Waarom zo af en toe eens een mailing de deur uit doen, waarom een advertentie plaatsen, waarom een project sponsoren, waarom zo actief netwerken? Waarom juist wel in Event & Image adverteren en weer niet in een ander vakblad een mooie uiting plaatsen. Het antwoord op al deze vragen is eensluidend: Omdat ik denk dat het goed. Mijn gevoel geeft me in dat de combinatie van deze elementen er voor zorgt dat de Orangerie permanent in de black box zit van mogelijke opdrachtgevers. Natuurlijk kan ik wel allerlei dure instanties inhuren die dit voor mij gaan meten, doormeten en nog eens afmeten maar dan nog durf ik te wedden dat mijn gevoel het juiste is. Waarom, …… omdat ik er een goed gevoel bij heb. (En wellicht ook niet onbelangrijk, omdat de cijfers uitwijzen dat het goed gaat.)

Denk nu niet direct dat wij hier in deze voormalige St.-Josephkerk alleen maar op gevoel werken. Of dat wij menen hier alle wijsheid al in pacht te hebben. Natuurlijk scholen wij af en toe een beetje bij, nemen wij vakliteratuur grondig door, winnen wij zeer regelmatig elders advies in en besteden zaken die wij niet kunnen uit. Aan mensen met meer verstand. Maar ook bij deze activiteiten is het telkens weer het gevoel dat bepaalde zaken in werking zet.

Wellicht voor veel lezers is het weer eens een open deur die hierboven wordt ingetrapt. Immers, de evenementenbranche wordt gekenmerkt door vele creatieve mensen en dus gevoelsmensen. Voor die anderen die wel nieuws lezen: Probeer het eens. Laat je gevoel de baas worden van je zaak. Je voelt je er lekkerder bij, bent ontspannender, slaapt beter, wordt fitter en creatiever en je zaak zal er wel bij varen. Tenzij je het niet in je hebt. Dan moeten de dure rapporten en kille cijfers het bedrijfsbeleid bepalen!

Roger Schreurs (33) is naast Bourgondier,

gevoelsmens en levensgenieter

directeur van de Orangerie in ‘s-Hertogenbosch