Het wordt (te) druk in lokatieland
Sla er de datagidsen maar eens op na: Nederland is vol voor wat betreft de lokaties. Pim Fortuyn mocht destijds de politiek beladen term ‘vol’ niet gebruiken en verbasterde de uitspraak tot ‘Nederland is druk.’ Als we kijken naar de lokaties dan begint Nederland inmiddels aardig druk te worden. Elke molen, oude fabriek, stadion, woonboot, kerk, discotheek of manege welke leeg komt te staan wordt een beetje vertimmerd en profileert zich direct als multifunctionele top-lokatie waar werkelijk alles kan. Er worden wat lampjes in gehangen, de plaatselijke traiteur werpt zich op als exclusieve cateraar, een nichtje van de baas zit op de kunstacademie en is direct hoofd decoratie. ‘De nieuwe attractie is klaar voor het grote werk’, zo oreert de nieuwbakken eigenaar, die overigens in zijn vorige leven nog gewoon molenaar/schipper/of paardrijleraar was.
Klaar voor grootschalige bedrijfsevenementen waar alleen de besten maar op afkomen. Geen tweederangs artiesten, alleen Trijntje Oosterhuis en Borsato passen in deze nieuwe toplokatie. Geen geneuzel met kleine hapjes maar slechts running-dinners, grand gala’s en grootse buffetten. En natuurlijk al helemaal geen bruidsparen en zo. Is alleen maar lastig en past niet binnen de oude molenaar ‘zijn marktsegment’, zoals hij zich op een borrel eens liet ontvallen. Oh ja, de huur start vanaf € 3.500 en het spreekt natuurlijk voor zich dat de zaak als een dolle loopt.
Welnu, wellicht liepen die zaken een jaar geleden dan als een dolle, de huidige marktsituatie leent zich niet voor al te veel arrogantie. Juist die lokaties die, zonder een reeds gevestigde naam in de markt, opwierpen als de absolute top (met dito prijzen!) hebben het nu heel moeilijk. Huurprijzen van € 10.000 worden niet snel meer betaald en sowieso zijn de bedrijven die dit vooralsnog wel deden (IT, verzekeringen, financiële instellingen etc) juist het hardst getroffen door de neergaande economie. Zij houden hun euro’s voorlopig even in hun zak.
Misschien dus wel dat door de economische malaise het kaf van het koren gescheiden gaat worden. De echte goede lokaties blijven bestaan, de gelukzoekende cowboys vallen af. De verbouwde manege zal toch maar weer onderdak aan paarden moeten gaan bieden, de woonboot moet maar weer gaan varen en dat nichtje van de baas kan wellicht bij de Bijenkorf nog wel eens aan de slag. Blijven wij als professionele lokatiehouders onder elkaar over en daar is de hele branche mee gediend!!
Roger Schreurs is directeur van de Orangerie en (wellicht door de marktconforme zaalhuur) zijn zaak loopt als een dolle.